mércores, 27 de maio de 2009
Grande CURTAMETRAXE
A produtora executiva da curtametraxe galega 'A FLOR máis grande do mundo' dirixida polo premiado Juan Pablo Etcheverry, Chelo Loureiro, recolleu o pasado sábado o Premio á Mellor Curtametraxe de Ficción ou Animación no Festival Internacional de Cinema Ecolóxico e da Natureza de Canarias.
Baseada nun conto do Premio Nobel portugués José Saramago, conta coa composición musical de Emilio Aragón e a voz do propio Saramago.
luns, 25 de maio de 2009
VIN A XUVIA MIRAR...por Vicente Araguas

Despois de virnos visitar Vicente Araguas regálanos esta poesía.
Grazas!
VIN A XUVIA MIRAR
COMO O RÍO FIGURA
MANEIRAS ESCOLARES
(Instituto Fernando Esquio)
A Tania, Patricia, Isabel, Eva, Noelia e Patricia.
A Loles Paris.
Agora que son voso, estratexias de río
fluíndo antigamente, e canle tan perfecta
como cauda de estrelas, ou caída de nubes
voando a cada paso, que dou e que me dades.
E son de aquí con formas de illa con lavancos
de praias asombrosas e pontes despontadas
e bañistas intrépidos cal naos que se enguedellan
na procura de amores e patrias neboentas.
Vou e veño e me quedo coa forza dos paxaros
mergullándose en augas que son e non se perden
mentres o río estea, cal espello visible
a carón dos pupitres nos que imos sabendo.
Aprendendo as orixes que fornecen as cousas
que nós máis estimamos, como volver de lonxe,
feitos luz e cristal e materia de sempre
nun contino artellar de laradas e casas.
Agora son moi voso, e lume de batalla,
fogo alto alcendido para que nunca cese,
para seguir andando, con amoras e chuvia
no Camiño de sempre, antigamente Vello.
VICENTE ARAGUAS
venres, 22 de maio de 2009
Mary Cassatt, otra mirada en el arte
Pocas son las mujeres pintoras reconocidas y Mary Cassatt es una de ellas. Hoy sería su aniversario... así que disfrutad del colorido y la fuerza en la expresión de sus modelos.
mércores, 20 de maio de 2009
Las 13 rosas

Virtudes, Julia, Adelina, Blanca, Dionisia, Victoria, Ana, Elena, Martina, Pilar, Carmen, Joaquina e Luisa foron detidas e acusadas de planear un irreal atentado contra Franco. Aínda que esperaban só unha condena duns cantos anos de cárcere, uns días antes de que se celebre o xuízo prodúcese un atentado contra un militar franquista no que morren tres persoas. Por iso, as 13 mozas foron elixidas como branco dunha vinganza que as condena a morte e en menos de 48 horas son fusiladas.
Todo iso cóntanolo Mari Carmen Cuesta, que foi detida xunto ao resto de mozos, pero que tal vez por contar con tan só 15 anos en 1939 se salvou de ser condenada a morte.
Para preparar a película, tanto Mari Carmen coma o director Martínez-Lázaro, tiveron que facer fronte a unha dura elección, centrar a historia nos feitos históricos ou nos personaxes. "Sen dúbida, a segunda opción é a boa" afirma Martínez-Lázaro. "A película servirase dos feitos reais como unha axuda para comprender algo que, se non tivese pasado, nos resultaría difícil imaxinar. Por moito que nos esforzásemos, en dúas horas é imposible falar de todo o que rodeou aquel suceso".
Este momento de crise económica que deixou de lado a polémica da "memoria histórica", é un bo momento para visionar de novo esta película chea de emocións. Visitade a páxina da biblioteca ou o noso blog De cine no Esquío.
martes, 19 de maio de 2009
Vicente Araguas: Poeta nedense
Pechando a semana das Letras Galegas, contamos no Instituto cunha visita moi especial: a do profesor, columnista, cantautor e poeta, Vicente Araguas. O certo é que Araguas ten unha personalidade moi rica en matices pero o que máis aproveitamos del foi a súa faceta de poeta nedense. Os alumnos de 4º da ESO traballaron na clase de Lingua Galega o seu poemario máis recente: “Xuvia revisitada” e ofrecéronlle a Araguas (que viña acompañado pola súa filla Andrea), unha selección dalgúns deses poemas nun itinerario que iba da mañá á noite, empezando no quiosque de Beba e rematando co seu Epitafio.
Como todos falaban de lugares de Neda, recollimos fotos, a maioría de fai tempo, e o poeta, aproveitando o seu bon facer e dunha maneira moi cercana a nós, foi acompañándonos por estes lugares e descubríndolle ós rapaces aspectos especiais do seu.
Tedes a presentación e as fotos, incluso a que nos fixemos con el na despedida, non sin antes prometernos volver para cantar ao trovador Fernando Esquío e o que xurda…
luns, 18 de maio de 2009
Gracias Mario por tantas cosas....

Llego de Londres con un grupo de alumnos y me encuentro con esta noticia.
Gracias Mario por tantas cosas....como esta:
Estados de ánimo
A veces me siento
como un águila en el aire.
-Pablo Milanés
Unas veces me siento
como pobre colina
y otras como montaña
de cumbres repetidas.
Unas veces me siento
como un acantilado
y en otras como un cielo
azul pero lejano.
A veces uno es
manantial entre rocas
y otras veces un árbol
con las últimas hojas.
Pero hoy me siento apenas
como laguna insomne
con un embarcadero
ya sin embarcaciones
una laguna verde
inmóvil y paciente
conforme con sus algas
sus musgos y sus peces,
sereno en mi confianza
confiando en que una tarde
te acerques y te mires,
te mires al mirarme.
En la página de Joan Manuel Serrat encontramos una biografía de este gran poeta uruguayo y aquí os dejamos a Serrat cantando uno de sus poemas:
UN POETA, UN COMPROMISO, UN POEMA
Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las cuatro
y acabo la planilla y pienso diez minutos
y estiro las piernas como todas las tardes
y hago así con los hombros para aflojar la espalda
y me doblo los dedos y les saco mentiras.
Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las cinco
y soy una manija que calcula intereses
o dos manos que saltan sobre cuarenta teclas
o un oído que escucha como ladra el teléfono
o un tipo que hace números y les saca verdades.
Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las seis.
Podrías acercarte de sorpresa
y decirme "¿Qué tal?" y quedaríamos
yo con la mancha roja de tus labios
tú con el tizne azul de mi carbónico.
Amor de tarde
Los sueños son pequeñas muertes
tramoyas anticipos simulacros de muerte
el despertar en cambio nos parece
una resurrección y por las dudas
olvidamos cuanto antes lo soñado
a pesar de sus fuegos sus cavernas
sus orgasmos sus glorias sus espantos
los sueños son pequeñas muertes
por eso cuando llega el despertar
y de inmediato el sueño se hace olvido
tal vez quiera decir que lo que ansiamos
es olvidar la muerte
apenas eso.
Pequeñas muertes
MARIO BENEDETTI
"Para min os poetas viñan ser algo intermedio entre o home e o anxo"
RAMÓN PIÑEIRO LÓPEZ.-
cuando miro el reloj y son las cuatro
y acabo la planilla y pienso diez minutos
y estiro las piernas como todas las tardes
y hago así con los hombros para aflojar la espalda
y me doblo los dedos y les saco mentiras.
Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las cinco
y soy una manija que calcula intereses
o dos manos que saltan sobre cuarenta teclas
o un oído que escucha como ladra el teléfono
o un tipo que hace números y les saca verdades.
Es una lástima que no estés conmigo
cuando miro el reloj y son las seis.
Podrías acercarte de sorpresa
y decirme "¿Qué tal?" y quedaríamos
yo con la mancha roja de tus labios
tú con el tizne azul de mi carbónico.
Amor de tarde
Los sueños son pequeñas muertes
tramoyas anticipos simulacros de muerte
el despertar en cambio nos parece
una resurrección y por las dudas
olvidamos cuanto antes lo soñado
a pesar de sus fuegos sus cavernas
sus orgasmos sus glorias sus espantos
los sueños son pequeñas muertes
por eso cuando llega el despertar
y de inmediato el sueño se hace olvido
tal vez quiera decir que lo que ansiamos
es olvidar la muerte
apenas eso.
Pequeñas muertes
MARIO BENEDETTI
"Para min os poetas viñan ser algo intermedio entre o home e o anxo"
RAMÓN PIÑEIRO LÓPEZ.-
domingo, 17 de maio de 2009
Subscribirse a:
Publicacións
(
Atom
)
